Sunny Stockholm

Sagði Dorothy forðum daga, og þessi orð eiga vel við þessa dagana.

Stóra leikskólamálið er að verða að einhverri mestu sápuóperu sem við höfum upplifað. Á laugardagsmorguninn kom bréf frá leikskólanum þar sem þeir útskýra af hverju honum var lokað svona í skyndi. Það eru víst reglur um það að áður en manneskja hefur störf þar þá þarf að hafa samband við tvo meðmælendur. Í fyrra var manneskja ráðin til leikskólans og hún var látin hefja störf áður en haft hafði verið samband við meðmælendur hennar. Þetta hefði að öllum líkindum ekki komist upp ef ekki hefði verið fyrir þá staðreynd að umræddur starfsmaður var blaðamaður frá BBC í “undercover” vinnu. Fyrirtækið sem rak leikskólann fékk símtal fyrir stuttu frá BBC þar sem þeim var sagt frá þessu og jafnframt tilkynnt að þann 5. mars yrði þáttur á BBC um þennan leikskóla og sögu hans. Saga hans er mörkuð af einum stórum atburði, í apríl 2006 var 10 mánaða stelpa þar sem dó þegar eplabiti stóð í henni. Allar rannsóknir hafa samt komist að þeirri niðurstöðu að ekki hafi verið hægt að kenna starfsfólki um þann atburð. Við munum allavega sitja spennt við skjáinn að kveldi 5. mars og sjá hvaða hættu við settum Sólveigu í.

Það er ekki hægt að segja annað en að hún hafi elskað leikskólann sinn þrátt fyrir allt. Fréttin um lokunina var að sjálfsögðu á forsíðu bæjarblaðsins og þegar Solla sá blaðið hrópaði hún alveg “Þett’er leikskólinn minn”, daginn eftir vildi hún svo hafa blaðið fyrir framan sig á meðan hún borðaði morgunmatinn og skoða myndina af skólanum. Þegar við keyrum inn og út úr bænum hrópar hún alltaf “leikskólinn!!” þegar við förum þar framhjá.

Höfum annars átt fína helgi. Keyrt um nágrannasveitarfélögin og skoðað hvort við gætum hugsað okkur að búa í einhverju þeirra. Höfum ekki komist að niðurstöðu með það.

Ja hérna hér, þessi vika hefur flogið áfram á ljóshraða, föstudagur kominn og svo verður kærkomin hvíld um helgina.  Vikan hefur sumsé verið ansi viðburðarík hjá okkur. Á mánudaginn var fyrsti dagurinn þar sem við Óskar vorum bæði í fullu starfi og Solla í heils dags dagvistun.  Óskar fór með hana um níuleytið og ég sótti hana um hálf fimm.   Þetta gekk allt bara mjög vel, Solla alsæl í leikskólanum og sniðugt að við gátum skipt þessu svona á milli okkar.

Á þriðjudagsmorguninn hringdi Óskar í vinnuna til mín og sagðist vera með slæmar fréttir.  Þegar hann fór með Sollu í leikskólann þann morguninn var honum afhent bréf og í því stóð eitthvað á þessa leið:  ”kæru foreldrar, vegna manneklu og annarra leiðindaatvika verður leikskólanum lokað um mánaðarmótin”.   Við erum vægast sagt ekki ánægð með þetta, mjög undarlegt að fá samþykkta heilsdagsvistun á fimmtudegi og fá svo bréf um lokun á þriðjudeginum á eftir.  Við erum því búin að vera í leit að nýjum leikskóla og fórum í dag að skoða tvo sem eru í nágrenni við vinnuna hans Óskars.  Leist vel á þá báða og um helgina verður lagst undir feld og málið hugsað.  Við erum líka farin að íhuga hvort við eigum þá að flytja í apríl þegar leigusamningurinn okkar rennur út.  

Ekki það að við séum ekki ánægð í Cambourne, en þegar við þurfum öll að leita út fyrir bæinn í vinnu og skóla, þá er kannski ekki mikil ástæða til að vera hér.   Það þarf allavega að skoða málið frá öllum hliðum, aldeilis skemmtileg helgi framundan hjá okkur.

Dear Berglgog,               

Thank you for your enquiry…….

Svona er ad bua i utlondum  :D

Nú er ég búin að vinna í 2 daga og hefur bara gengið vel.  Ég fer að heiman hálf átta á morgnanna og ef ég er heppin er ég komin heim hálf-fimm.   Þannig að Solla er þá “bara” á leikskólanum frá 9 – 4:30, en við höfum víst öll gott af þessu.

Vinnan er annars fín, kom mér svolítið á óvart hvað þessi skrifstofa er svakalega aftarlega á merinni með upplýsingatæknimál.  Ég hugsa að merin sé hreinlega bara farin eitthvað annað og þeir dottnir af baki. Lánasjóðurinn er eins og eitthvað framtíðargeimskip miðað við þetta.   Ég átti ekki von á að sakna Lotus Notes, en hann myndi henta fullkomlega þarna.

Annars erum við bara í góðum málum, ég endurnýjaði kynnin við bandarísku “systur” mína um daginn í gegnum facebook.  Það var skemmtilegt, hef ekki heyrt frá henni í 12 ár og greinilega margt gerst í millitíðinni hjá okkur báðum.  Ég sá að ég er engan veginn að standa mig í söfnun facebook-vina, hún er með 175 vini og ég 21, þannig að nú mega allir lesendur/facebooknotendur adda mér sem vini.  Koma svo!!   

Óskar kom með alveg svakalegt magn af saltlakkrís og piparbrjóstsykri handa okkur frá Svíþjóð þannig að við (og þá aðallega ég) höfum legið hér í saltmóki, þetta er alveg svakalega gott.  Nú vantar bara kíló af kúlusúkki og þá er lífið fullkomið .

Ég hef ekki fundið fyrir heimþrá allt þetta ár sem ég hef verið hérna. Í fyrsta skipti á ævinni hef ég fundið fyrir einhversskonar heimþrá. Veit ekki hvað veldur en það er blanda af hinu og þessu. Pétur á einhverja sök á þessu, sjá mynd hér að neðan. Það er einhver dulúð yfir snjókomu á ljósum í Breiðholtinu.

Einnig komu til ákveðnir þættir í Gautaborgar heimsókninni. Maturinn í Svíþjóð var rosalega góður minnti mig á djöflaeyjuna. Það eru til sjoppur í Svíþjóð það er hægt að labba út á horn og kaupa Drakúla brjóstsykur og saltfiska.

Það var magnað að hitta Sólveigu á leikskólanum eftir að hafa verið að heiman í þrjá daga. Hún stökk á fætur og hljóp mig næstum því um koll svo ánægð var hún að endurheimta mig frá Svíþjóð.

Í dag eru tímamót. Þetta eru merk tímamót hún mamma á afmæli í dag, hún er fimmtug. Vonandi áttirðu góðan dag. Ég komst ekki mikið lengra í þessum skrifum, ég felldi barasta tár af gleði. Ég vildi að við hefðum getað verið á svæðinu til að fagna þessum áfanga með þér.

me!

Síðustu dagar hafa verið spennandi hér hjá okkur.  Frá áramótum hef ég verið í atvinnuleit, draumurinn var að komast í hlutastarf og var ég skráð hjá tveimur atvinnumiðlunum (B&C og PRS) og sótti auk þess um spennandi störf sem ég rakst á annars staðar.    Í síðustu viku var ég orðin frekar fúl yfir því að ekkert væri að gerast og þá fór að sjálfsögðu allt á fullt.  Dugar mér greinilega að verða fúl til að eitthvað gerist í kringum mig.

B&C byrjuðu á því að hringja með tvö störf sem þau töldu henta mér.  Þau voru reyndar bæði 100% störf, en í miðbæ Cambridge þannig að strætósamgöngur hefðu verið fínar.  Þ.e. hefði ekki hálfur dagurinn farið í að keyra á milli.  Þannig að ég sagðist hafa áhuga og á föstudeginum hringdu þau aftur og sögðu “Cambridge University hefur áhuga á að fá þig í innheimtudeildina þeirra”, þetta er afleysingastarf til lágmark 2ja mánaða en verður örugglega eitthvað lengra en það.  Þannig að ég hugsaði bara “já, já, flott, ég get þá verið þarna þar til ég finn varanlegt hlutastarf”.   Ég sagði því já takk og samþykkti að byrja á miðvikudaginn næsta.    Var voða glöð næstu tvo tímana.

Tveimur tímum síðar kom nefnilega annað símtal, nú frá PRS.  ”Heyrðu, booking.com hafa áhuga á þér í innheimtu skandinavísku deildarinnar hjá sér, ég er búin að tala þá á að taka þig í hlutastarf, 30 tíma á viku, tímabundið starf í a.m.k. hálft ár”.   Ég sagði þeim að ég hefði að sjálfsögðu áhuga en væri nýbúin að taka öðru starfi.  Þannig að hún sagði “Ok, ef þú ætlar að taka þessu starfi þurfum við að hafa hraðar hendur því þá geturðu látið háskólann vita að þú komir ekki þangað”.  Ég var að sjálfsögðu til í það, hún tjáði mér þá að booking.com ættu bara eftir að fá grænt ljós frá einum yfirmanni á þetta þannig að þau myndu gefa mér endanlegt svar strax á mánudagsmorgni.  Ég gæti þá afþakkað hitt þá.

Helginni hef ég því varið í agony , mikið lúxusvandamál að hrjá mig.  Var orðin mjög spennt fyrir hlutastarfinu, en kveið fyrir því að þurfa að afþakka hitt.   Deginum í dag var svo varið í símanum og við símann.  Á tímabili sagði konan hjá PRS “ég held við ættum bara að fá beina línu heim til þín, myndi spara heilmikinn tíma”.   Allavega,  niðurstaðan var sú að seinnipartinn í dag var staðan ennþá “já, þeir vilja fá þig, en þurfa að tala við einhvern yfirmann í Amsterdam”.   Svo loksins kom samþykki frá honum og þá vildu þeir hitta mig á morgun, en gátu það bara klukkan 3 og ég hef enga pössun þannig að ég kemst ekki þá.   Þetta var allt orðið eitthvað major stress og ég sá fram á að þeir myndu ekkert ná að svara mér fyrir miðvikudaginn.  Því þau vildu hitta mig og svo hugsa sig um hvort ég yrði ráðin og svo væntanlega fá samþykki frá yfirmanni einhvers staðar úti í heimi.  Þannig að ég ákvað bara að segja nei takk og halda mig við hina vinnuna.   Þó hún sé full time, þá er það allavega bara tímabundið og ég get þá leitað að draumastarfinu í ró og næði.

Ég er því aftur á leið í innheimtu, Óskar hefur gert mikið grín að mér og sagt að ég sé eins og Chandler í Friends þegar hann ætlaði að skipta um starfsvettvang og öll áhugasviðsprófin svöruðu:   “You are best suited for data inputting in a large multinational corporation”.   Friends aðdáendur skilja þetta, aðrir verða að fara á vídeóleiguna

Ekki ætla ég mér að hryggja menn með því að skrifa um veðurfar hérna, það fór fyrir brjóstið á lesendum í neðra Breiðholti.

Vikan hefur liðið frekar hratt. Það var ansi gaman að hitta Barða (Barry) á suðurströndinni á mánudagskvöldið.

Ég held að vorið sé ekki langt undan, það bendir allt til þess held ég en mér gæti skjátlast.

Ég eyddi föstudeginum á Duxford Imperial War Museum, sem er ansi skemmtilegt safn. Það var “offsite engineering meeting”. Það voru Powerpoint kynningar í c.a. 3 tíma og svo flakkað til fjögur í flugskýlunum. Ég gæti eytt þarna mörgum dögum í að skoða mig um, við vorum ansi heppnir fengum leiðsögumann sem fór yfir sögu “RAF” á klukkutíma. Stríðið varð ljóslifandi í frásögn þessa skemmtilega breta.

Sólveig hefur verið með hósta og örlítið kvef, en á laugardeginum var hún komin með nokkrar kommur, þannig að við á sjúkrahúsinu að Ullarstræti héldum okkur innandyra og skemmtiatriði voru í formi púsls, teiknimynda og sænskra snúða. Hápunktur dagsins hjá Sollu var þegar ég kom heim úr matarbúðinni með “Dóru Blóru” (Dora The Explorer) skál, mál og skeið.

Fyrst það er verið að tala um Svíþjóð þá er ferðinni heitið þangað í dag seinni partinn og áætluð heimkoma er á miðvikudagskvöldið.